لامپ مهتابی سقفی باعث زیبایی پارک وی تهران شد

لامپ، وسیله ای برای تولید روشنایی، در اصل ظرفی حاوی فتیله ای آغشته به مواد قابل احتراق و متعاقباً سایر ابزارهای تولید نور مانند لامپ های گازی و الکتریکی.

لامپ حداقل در 70000 سال قبل از میلاد اختراع شد. در اصل شامل یک سنگ توخالی پر از خزه یا مواد جاذب دیگر بود.

که با چربی حیوانی آغشته شده و مشتعل شده بود. در منطقه مدیترانه و خاورمیانه، اولین لامپ مهتابی سقفی شکل صدفی داشت.

در ابتدا از پوسته‌های واقعی استفاده می‌شد که بخش‌هایی بریده شده بود تا فضایی برای نورپردازی فراهم شود. بعداً این لامپ‌ها با ظروف سفالی، آلابستر یا لامپ‌های فلزی که شبیه نمونه‌های اولیه طبیعی آنها بود، جایگزین شدند.

یکی دیگر از انواع اولیه اولیه لامپ که در مصر باستان و چین یافت شد، چراغ نعلبکی بود. از ظروف سفالی یا برنزی ساخته می‌شد.

و گاهی اوقات برای نگه داشتن فتیله، سنبله‌ای در مرکز فرورفتگی قرار می‌داد که برای کنترل سرعت سوختن استفاده می‌شد. نسخه دیگر دارای یک کانال فیتیله بود.

که به سطح در حال سوختن فیتیله اجازه می داد تا بالای لبه آویزان شود. نوع دوم در آفریقا رایج شد و در شرق آسیا نیز گسترش یافت.

در یونان باستان، لامپ ها تا قرن هفتم قبل از میلاد ظاهر نشدند، زمانی که آنها جایگزین مشعل ها و منقل ها شدند. در واقع، خود کلمه لامپ از کلمه یونانی lampas به معنای “مشعل” گرفته شده است.

نسخه سفالی یک چراغ یونانی شبیه یک فنجان کم عمق بود، با یک یا چند دهانه یا نازل که در آن فتیله می سوخت. بالای آن یک سوراخ دایره ای برای پر کردن و یک دسته حمل داشت.

چنین لامپ هایی معمولاً با لعاب قرمز یا سیاه مقاوم در برابر حرارت پوشانده می شدند. نوع گرانتر در برنز تولید شد. فرم استاندارد دارای یک دسته با یک حلقه برای انگشت و یک هلال در بالا برای انگشت شست بود.

چراغ های آویز ساخته شده از برنز نیز رایج شد.

رومی ها سیستم جدیدی برای تولید لامپ های سفالی با استفاده از دو قالب و سپس اتصال قطعات به یکدیگر معرفی کردند.

در فلز، اشکال پیچیده‌تر می‌شدند، گاهی اوقات شکل حیوانی یا گیاهی را به خود می‌گرفتند. نسخه‌های بسیار بزرگ برای استفاده در سیرک‌ها و سایر مکان‌های عمومی در قرن اول میلادی ظاهر شدند.

دیدگاه شما با موفقیت ثبت شد.

نظرتان را ثبت نمایید.

شماره همراه شما منتشر نخواهد شد.