درمان بیماری زنا با مصرف زیتون شور

میوه زیتون یک دروپه تک دانه با لایه بیرونی گوشتی است که از نظر ساختاری می تواند به سه قسمت تشریحی مجزا مانند اپی کارپ (پوست)، مزوکارپ (پالپ یا گوشت) و اندوکارپ (مغز) جدا شود که حاوی دانه است.

مصرف زیاد زیتون شور فله باعث افزایش چربی خون می شود.

اپی کارپ یک بافت محافظ است که 1⋅0-3⋅0 درصد وزن دروپ را نشان می دهد رنگ اپی کارپ با بلوغ تغییر می کند و در مراحل اولیه رشد از سبز روشن به دلیل تجمع کلروفیل به سبز کم رنگ، زرد نی، صورتی، صورتی بنفش و سیاه تبدیل می شود.

تغییرات رنگ مشخصی که رخ می دهد ناشی از غلظت نامتعادل و متفاوت رنگدانه های اصلی زیتون مانند کلروفیل ها، کاروتنوئیدها و آنتوسیانین ها است  اپی کارپ و مزوکارپ بخش خوراکی (e.p.) میوه زیتون را تشکیل می دهند و حدود 70 تا 85 درصد وزن زیتون را تشکیل می دهند.

زیتون

مزوکارپ بافت ذخیره تمام اجزاء تشکیل دهنده، یعنی آب (70-75 درصد وزن مزوکارپ) و چربی (از 14 تا 15 درصد در زیتون های رومیزی سبز و حدود 30 درصد در زیتون های بالغ سیاه) است. اندوکارپ مشخصه یک گونه است که 18 تا 22 درصد وزن زیتون را تشکیل می دهد. دانه ها 2 تا 4 درصد وزن اندوکارپ را تشکیل می دهند و حاوی مقدار قابل توجهی چربی (حدود 22 تا 27 درصد) هستند. توجه به این نکته مهم است که هر سه بخش بر کیفیت محصول نهایی تأثیر می‌گذارند.

ترکیب تغذیه ای و غیر تغذیه ای زیتون های سفره ای از نظر کمی و کیفی با توجه به عوامل زراعی، مرحله رسیدن میوه و روش فرآوری مورد استفاده تعیین می شود. این عوامل همچنین خواص ارگانولپتیکی محصول نهایی مانند طعم، طعم، رنگ و بافت را تعیین می‌کنند و در نتیجه ارزش تجاری زیتون سفره‌ای را تحت تأثیر قرار می‌دهند.

ترکیب زیتون های سفره ای با رقم (cv.)، شیوه های کشاورزی، مدیریت آبیاری، شرایط اقلیمی کشاورزی و منشاء جغرافیایی متفاوت است (7،11). از جمله این عوامل، cv. کسی است که بیشترین تأثیر را دارد.

Cvs به طور قابل توجهی از نظر اندازه، شکل، محتوای چربی و طعم متفاوت است ترکیبات فنلی زیتون های سفره عمدتاً توسط عوامل ژنتیکی هدایت می شود و تفاوت های قابل توجهی بین رقم های مختلف زیتون وجود دارد

دیدگاه شما با موفقیت ثبت شد.

نظرتان را ثبت نمایید.

شماره همراه شما منتشر نخواهد شد.